Geen scheve gezichten in Pisa

Beste vrienden en volgers,

Pisa is een van de epicentra van toeristisch Italie, van Europa, en van de wereld. Toch is er behalve het Piazza dei Miracoli niet zo gek veel te beleven. Het is een rustig universiteitsstadje met weliswaar een grote historie, maar die is al eeuwen en eeuwen uitgespeeld. Pisa was vroeger een economische grootmacht met handelsbelangen in de hele mediterranee, en veroveraar van Sardinie (dat overigens vele keren is veroverd); Pisa was in adem te noemen met Genova en Venetie.

Maar het komt allemaal door die malle scheve toren. En een redelijk mooie Duomo ernaast, en het toch wel prachtige Batisterio (doophuis).

Hele volksstammen laten zich enthousiast fotogaferen door hun dierbaren terwijl ze zogenaamd tegen de toren leunen, tegenhouden met de hand, en andere leuke variaties. Geen scheve gezichten in Pisa. Wel wat scheve ogen, maar dat zijn Japanse toeristen, en die mogen. Die gevallen engel heeft wat voeten in aarde. Foto zonder turisti kost zeven minuti.

We zijn al een paar keer in Pisa geweest, maar we waren toch al in de buurt. En laten we wel wezen, het is toch weer zeer de moeite waard. De Duomo is nu grotendeels uit de steigers sindsdien.

Op de terugweg is even buiten Lucca nog een antiek aquaduct te zien. Het wordt even onderbroken door de autostrada richting Firenze. Ach, Er loopt toch geen water meer door.

Terug in Lucca doen we nog een rondje pantoffelparade over de bolwerken. Want het vorige rondje moest op een holletje. Je kan ook een soort fiets-auto's huren. Pret voor vier (plus twee kindjes voorop).