Barga en San Romano in Garfagnana

Vandaag gaan we weer een stukje de bergen in, vanwaar we enige dagen geleden Lucca bereikten. We komen weer langs de Ponte di Maddelena, en bereiken het plaatsje Barga. Dit is de vallei van de rivier de Serchio, die van oudsher bespikkeld is met borgo's, middeleeuwse sterkten, ter verdediging tegen indringers uit Florence, Pisa en de Alpen. Barga wordt in de annalen reeds in de tiende eeuw genoemd. De plaatselijke Duomo is gewijd aan St Cristoforo en is een allegaartje van bouwsels en bijbouwsels vanaf de twaalfde eeuw tot en met de twintiger jaren, toen een aardbeving noopte tot rigoreuze restauratie. Het uitzicht op de Serchio vallei vanaf het voorplein is duizelingwekkend.

 

Staande op dit plein kan je een hemelvaart met moeite onderdrukken.



Barga zelf is een prettig rustiek plaatsje, waar alles historie ademt. Hier leefde de beroemde Schotse kunstenaar Bellamy in zijn tweede vaderland. Verdere informatie ontbreekt, omdat het siesta is en alles dicht is. Maar internet is geduldig. De friezen op de duomo zijn oud, maar interessant.

Onze landlady beval ons behalve gratis parkeren in Lucca ook het Fortezza Verrucole aan.Dat bevindt zich boven het plaatsje San Romano in Garfagnana. Het is een middeleeuwse sterkte die, zoals gezegd hier volop te vinden zijn.

Het dorpje zelf is in volle voorbereiding voor het Middeleeuwse Feest dat hier in het weekend plaats zal vinden. Het fort is met een legerschare met zwaarden en pijl en boog niet in te nemen. Toeristen verschaffen zich heden ten dage echter eenvoudig toegang door het storten van luttele penningen.  Voor de gelegenheid is een taverne ingericht met als uithangbord 'de geharnaste muis'. De bezoeker wordt beloond met prachtige vergezichten. De ramen van het fort worden hiertoe glashelder gepoetst door een schone jonkvrouw in joggingpak met het opschrift 'Staff' . Buona sera, signorina.

Op de terugweg van het fortessa komen we een bordje tegen dat luidt: 'Sanctuario di St. Maria del Bosco'. Dat is genoeg voor ons om de afslag te nemen naar wat een dun slingerweggetje zonder keermogelijkheden of tegenliggers blijkt te zijn. Gelukkig komen we alleen twee paddestoelenzoekers tegen, die ons vriendelijk groeten. Het Sanctuario blijkt een vreedzame plek in het bos, met een kabbelend beekje en een klein kapelletje. En ruime mogelijkheid tot een ongetwijfeld stichtelijke barbeque op Maria ter Hemelvaart.




Wat schaft de kost vanavond? Natuurlijk verse tagliatelle met funghi porcini (gedroogd weliswaar) en prachtig harde verse bruine boschampignons. Gekruid met oregano van het eiland Pantelleria.